شاخص های شیمیایی چه طبقه بندی هایی دارند؟

1. نشانگر اسید و باز: نشان دهنده تغییر غلظت H+ در محلول است. اسید ضعیف آلی یا باز ضعیف آلی است و اسیدیته و قلیایی بودن آن رنگ های متفاوتی دارد. ثابت تفکیک اسید نشانگر Hin در محلول Ka{3}[H+][In-]/[HIn]، یعنی رنگ محلول با [In-]/[HIn] و [In تعیین می شود. -]/[HIn] در [H+] تعیین می کند. به عنوان مثال متیل اورانژ (Ka{9}}.4) زمانی که pH محلول<3.1, it is acidic and red; when the pH is >4.4، قلیایی و زرد است. و هنگامی که PH 3.1 تا 4.4 باشد، قرمز به نظر می رسد. رنگ مخلوط زرد و نارنجی را محدوده تغییر رنگ نشانگر می نامند. نشانگرهای مختلف اسید-باز دارای محدوده تغییر رنگ متفاوتی هستند.
2. نشانگرهای فلزی: بیشتر شاخص هایی که در تیتراسیون کمپلکس استفاده می شود رنگ ها هستند که می توانند با یون های فلزی در pH مشخصی کمپلکس شوند تا رنگی کاملاً متفاوت از نشانگر آزاد نشان دهند تا نقطه پایانی را نشان دهند.
3. اندیکاتور ردوکس: یک عامل اکسید کننده یا کاهنده است. فرم اکسید شده و فرم احیا شده آن رنگ های متفاوتی دارد. هنگامی که در طی تیتراسیون اکسید می شود (یا کاهش می یابد)، رنگ آن تغییر می کند که نشان دهنده تغییر پتانسیل محلول است.
4. اندیکاتور جذب: نوعی نشانگر است که در روش بارش حجمی استفاده می شود. به طور کلی، آنها رنگ های آلی خاصی هستند که می توانند توسط رسوب تولید شده در طی فرآیند تیتراسیون جذب شوند و رنگ خود را تغییر دهند.
5. نشانگر تیتراسیون بارش: عمدتاً برای تیتراسیون یون های Ag + و هالوژن، با استفاده از کرومات پتاسیم، ویتریول آمونیوم فریک یا زرد فلورسنت به عنوان شاخص استفاده می شود.