اتمها یا یونهای فلز با لیگاندهای حاوی دو یا چند اتم هماهنگکننده تعامل میکنند و کمپلکسی با ساختار حلقوی تشکیل میدهند که به آن کلات میگویند. این ماده لیگاندی که میتواند کلاتها را تشکیل دهد، عامل کیلکننده نامیده میشود که به عنوان یک عامل کمپلکسکننده نیز شناخته میشود. همچنین به عنوان لیگاند کیل کننده، گروه کیلیت یا لیگاند چند دندانه شناخته می شود.
دو یا چند اتم هماهنگی در لیگاند وجود دارد و آنها همزمان با یک اتم مرکزی (یا یون) یک حلقه کلات تشکیل می دهند. با توجه به اثر حلقه تشکیل عامل کیلیت، کلات ها پایدارتر از ترکیبات هماهنگ کننده غیرکلات کننده با ترکیب و ساختار مشابه هستند.
بیشتر عوامل کیلیت لیگاندهای آلی هستند. بیشترین تعداد عوامل کیلیت کشف شده تاکنون به چهارده دندان می رسد. متداولترین اتمهای هماهنگکننده در عوامل کیلیت، اکسیژن و نیتروژن و پس از آن گوگرد، فسفر، آرسنیک و غیره هستند.
"کلات" برای توصیف این نوع ترکیب استفاده می شود زیرا ساختار مولکولی مانند دو "گیره" بزرگ یک "خرچنگ" است که اتم ها یا یون های فلز را می بندد.
مقدمه ای بر عوامل کیلیت
Mar 01, 2024
پیام بگذارید

